ChocoladebloG

Ergens in hun leven nemen mensen een afslag en worden chocolademaker. Mij is opgevallen dat drie beroepsgroepen een verhoogd risico lopen zich tot chocolademaker om te laten scholen. Wereldreizigers staan op de derde plaats. Op reis, met welk doel dan ook, komen zij in contact met de cacaovrucht en raken daarvan bezeten. Bijvoorbeeld Choco del Sol, Cinta en Macao Movement zijn zo begonnen                                                                                                                                                        ...

Het verhaal van cacao was duizenden jaren een verhaal van exclusiviteit, eerst in Midden- en Zuid-Amerika, later ook in Europa. Het nuttigen van cacao was voorbehouden aan de elite.  Pas de eerste chocoladereep, in 1847 door de firma Fry in Engeland vervaardigd, heeft cacao gedemocratiseerd en gemaakt tot een algemeen beschikbare lekkernij, die qua prijs steeds meer binnen het bereik van de gewone man/vrouw kwam. Deze richting in het chocoladeverhaal draait in het begin van de tachtiger jaren van de vorige eeuw weer om, met de introductie van de eerste single origin repen door de firma Bonnat. Exclusiviteit begon weer een begrip in de chocolademarketing te worden. Anno nu leeft de hele craft chocolate -beweging van het begrip exclusiviteit. Aan zo'n claim van exclusiviteit kan een hele reeks van redenen ten grondslag liggen. Het etiket is bij uitstek de plaats waarop de maker ons over die redenen kan vertellen. Het merk of de maker, het herkomstgebied of de soort cacao, de soort v...

Enkele maanden terug beleefde de chocoladewereld de herintroductie van Angola als origine voor cacao.  Ik was zeer vereerd de eerste in Nederland geproduceerde reep met deze herkomst te mogen proeven.  De maker toen was Kinito van-Dunem de man die je altijd gastvrij en met een lach zal ontvangen in zijn winkel Smells Like Chocolate .   Ondertussen heeft Kinito ook de rol van handelsattaché aangenomen, want met een paar kilo hierheen halen houden zijn inspanningen niet op. Hij gaat nu met zijn cacao de boer op of beter gezegd, betreedt de markt. En bij de cacaomarkt hoort een belangrijke vraag: is het bulk of fine flavour cacao?  Het ICCO (The International Cacao Organization) stelt regelmatig een lijst op van welke landen fine flavor cacao produceren en hoeveel procent van hun productie hieronder valt. Bijvoorbeeld 100 % van de productie uit Madagascar geldt als fine flavour terwijl van Indonesië slechts 1% als zodanig wordt aangemerkt. Alle overige cacao op ...

In deze tijd waarin er steeds meer grenzen bij lijken te komen in plaats van weg te vallen, wil ik een veel voorkomende chocoladegrens ter discussie stellen. Ik merk dat voor veel mensen het cacaopercentage bepalend is voor hun aankoop. Niet bij het aanschaffen van melkrepen, want daarbij wordt er vaak vanuit gegaan dat die allemaal wel lekker zoet zullen zijn, maar zo gauw er over een pure reep gesproken wordt, wordt vaak bij een bepaald percentage een grens getrokken.  "Nou, ik lust wel een 8o% reep" of "Ik heb wel eens 90% gegeten" hoor ik in veel gesprekken.  Percentages zeggen echter niets over de smaak of de intensiteit van de smaak.  Het percentage op een pure reep zegt hooguit iets over de hoeveelheid gebruikte suiker, want bij pure chocolade geldt de wet: 100 - x% = suiker.  Maar de uiteindelijke zoetheid van een reep wordt niet door de suiker bepaald. De aroma's, die de gebruikte cacao van zichzelf heeft en die de maker naar voren weet te halen, beïnvl...

Bij het klussen zijn de juiste gereedschappen vaak bepalend voor het al dan niet slagen van de klus. Deze wetmatigheid blijkt ook toepasbaar bij het oplossen van grote problemen. Er ligt weer een flinke stapel "goede" repen opgehoopt in mijn chocoladevoorraadkast. Dit "goede" slaat op het doel dat de maker nastreeft, anders dan een lekkere reep te zijn. Die goede doelen maken zich kenbaar door de haast niet meer te ontlopen certificaten en symbolen op chocoladerepen. De meestvoorkomende zijn UTZ, Rainforest Alliance (die zijn nu gefuseerd) en natuurlijk het Fair Trade symbool.  Maar zijn ze zinvol, deze regenwouden aan goededoelencertificaten op je reep? Het antwoord op deze vraag werd deze maand gegeven door MSI Integrity , een onderzoeksgroep verbonden aan de Harvard Law School. MSI's ( multi stakeholder initiative ) zijn dus die organisaties waarin verschillende belanghebbenden (producenten, industrie, overheden, vakbonden) samenkomen om tot regulering, en du...

1 juli was het Keti Koti, de dag waarop de afschaffing van de slavernij in Suriname in 1863 wordt herdacht en gevierd.  Als chocoholic, zich bewust van de misstanden als slavernij en kinderarbeid bij de huidige cacaoproductie, vroeg ik me plotseling af: hoe zit dat? Welke Nederlandse chocolademerken hebben een historie met Suriname? Is er een goed overzicht van de cacaogeschiedenis die beide landen delen, en in welke mate werden tot slaaf gemaakten gebruikt voor de cacaoproductie? Tot slot kwam de vraag bij mij op: zijn er nu nog merken waarvan de oorsprong in dit duistere deel van onze chocoladegeschiedenis ligt? Allereerst moet ik tot mijn schande bekennen dat ik gedurende mijn schoolcarrière wel het een en ander over Indonesië mocht leren, maar niets over de Surinaamse geschiedenis.   Ik dook enkele dagen onder in wat de digitale wereld aan informatie over dit thema te bieden heeft. Na verloop van tijd kwam het Surinaamse slavenregister tevoorschijn, dat sinds kort door het...

Onze multiculturele samenleving staat behoorlijk onder druk.  Ik, als chocoholic, zie de waarde van deze samenlevingsvorm dagelijks in, want chocolade is bij uitstek een product van een uitgebreid multicultiproces. Op 7 juli is het Wereld Chocolade Dag. Op deze datum in 1550 zou cacao aan het Spaanse hof zijn geïntroduceerd, om vandaar zijn zegetocht door Europa te beginnen.  Gedurende deze opmars heeft het gebruik van  cacao vanuit diverse Europese regio's invloed ondervonden en is het vervormd van een bitter, kruidig drankje voor de elite tot een helaas vaak veel te zoete, vette hap die spotgoedkoop te verkrijgen is.  De chocoladecultuur zoals we die nu kennen, kunnen we dus een inter-europees multicultureel erfgoed noemen.   De Franse bijdrage aan de chocoladecultuur zou ik willen samenvatten in twee begrippen. Als eerste het ontstaan van de  single origin  repen door de firma Bonnat. De gehele  craft chocolate- beweging vindt hierin zijn oorsp...