ChocoladebloG

Sterker nog dan Sinterklaas of kerst is pasen een choco-ritueel moment. De paaseitjes liggen elk jaar vroeger in de winkel om daarna ook steeds langer thuis in het schaaltje te blijven liggen. "Zo gauw ze er liggen verkopen ze" vertelde de groothandelaar. "Pasen is voor ons goed, want het is een lange verkoopperiode". Dit klinkt misschien wat treurig, maar pasen is bij uitstek ook de tijd voor de mooie chocoladestukken. Ik heb mezelf behalve de bekende eitjes dan ook een eend cadeau gedaan. Eerst maar eens die eitjes proeven. Het plezier dat ik heb bij het eten van een goede reep chocolade is toch echt wat anders dan wat ik beleef bij het leegeten van die supermarktzakjes. Die supermarktzakjes lijken niet alleen op elkaar, ze blijken ook vaak dezelfde oorsprong te hebben. Klik maar eens op de site van  ABS Sweets  uit Leersum onderaan op hun lijst met "al onze klanten", dan blijkt dat zij bijna heel Nederland niet alleen van paaseitjes, maar ook van choc...

Smaken verschillen, je smaak verandert met de jaren en smaak kun je leren/ontwikkelen. Zo heb ik de meeste smaak-platitudes wel opgenoemd. Naar mijn mening proeven veel mensen überhaupt niet of niet bewust. Er is ook een hele groep die hun smaak min of meer negeert, zo van "ach ik moet toch iets eten" of "dit vult de maag". Al is de noodzaak om goed te proeven min of meer weggevallen doordat ons voedsel, hier in het westen, meestal veilig is, het verwaarlozen of negeren van je smaak is gewoon jammer. Eten en drinken moeten we allemaal, en het is één van de meest intieme genoegens die we met elkaar kunnen delen, zonder dat het grote gevolgen hoeft te hebben. Op het door mij reeds veel besproken Chocoa Festival was smaak een terugkerend thema. Hoe complex kan een smaak zijn, hoe beoordeel je de smaak van chocolade, welke smaken combineren goed? Hierover was natuurlijk veel discussie en het is geruststellend dat zoveel mensen zich hier zorgen om maken. Wat niet te...

Nog steeds vind ik die oormerken bij koeien er raar uitzien. Omdat wij de vleesindustrie niet meer vertrouwen, moeten alle koeien in Europa de wei in met oormerken. De controleerbaarheid is misschien iets toegenomen, mijn vertrouwen in deze bedrijfstak is daar niet echt door gegroeid. De gestempelde code die op elk ei staat, en waarmee je kunt gaan speuren naar de schuur waarin je ontbijt is gelegd, vind ik al acceptabeler. Maar ook deze productieketen heeft zelf het vertrouwen bij de consument verloren en voorlopig nog niet teruggewonnen. In de krant las ik een artikel dat de universiteit van Wageningen bezig is via DNA-structuren een hardhoutsoort tot op het bosperceeltje nauwkeurig terug te kunnen "lezen". Dit alles om ook deze handel controleerbaarder te maken. Wat voor de traceability een goede ontwikkeling is, vindt weinig interesse onder illegale houtkappers. Waar winst te behalen is, is vertrouwen te beschamen en vraagt de koper om controle. Dus ook het chocolade-...

Na vijf dagen Chocoa Festival heb ik geen idee waar te beginnen met schrijven. Zoals elk gelezen boek erom vraagt ook dat andere boek te lezen, zo leidt elk geleerd feitje in chocoland naar minstens één volgende vraag. Ik begin dus maar ergens in het midden van wat ik op het festival hoorde namelijk: Weet u een goeie brug-reep? Op het Chocolate Makers' Forum was een mooie discussie gaande over hoe de betere soort chocolade aan populariteit kan winnen. Het woord brug-reep werd gebruikt voor een reep die de overstap tussen de standaardrepen en iets als een single origin reep zou kunnen vergemakkelijken. Sommige mensen zijn totaal onbekend met single origin, andere hebben misschien het idee dat je direct aan de 100% potgrond zit te knabbelen. Als ik terugdenk aan hoe ik me als chocoholic heb ontwikkeld staan een paar momenten mij goed voor de geest. Beginnend bij de fascinatie voor de repen van mijn vader, waar ik als klein jongetje niet aan mocht komen, langs mijn eerste kopje choco...

Zou er een hemel bestaan voor chocoholics, dan zou deze als  Chocoa Festival  aan ons kunnen verschijnen. Ik had deze week 5 dagen voor me waarin ik in deze dimensie mocht verblijven. Vijf dagen vol met cacao, patisserie, chocolademelk en heel veel chocolade, omgeven door andere chocoholics; een passie verbindt. Zo leek voor mij het paradijs te zijn weergekomen, en...... flats een natte dweil in mijn gezicht. Vanaf de openingstoespraak haalden woorden als sustainability, price drop, child labour, gender equality en carbon footprint mij uit mijn gedroomde choco-hemel. Chocolade is realiteit en al wanen we ons met sommige repen in de zevende hemel, het maken van die repen blijkt vaak een hels karwei. Verder nu zonder poëzie. Chocoa biedt zowel een handels- als een publieksprogramma aan. Ik had het plezier aan beide te kunnen deelnemen, waarvoor dank. Deze programma's samen geven een grondig inzicht in wat er nu in de cacao- en chocoladewereld gaande is. De grote jongens (Mars, ...

Heerlijk, geweldig. Ik kan het kort houden als het moet. Koop deze repen. Voor mij liggen de Lapa Lapa  72% Rugoso Trinitario en de  Blanxart  85% beide uit Nicaragua. Dit land kende ik vooral van jarenlang ellendige verhalen op tv, en nu plotseling dit. Wat een plezier. Nu komen beide repen uit hetzelfde land, er zijn echt grote verschillen te ruiken en vooral te proeven, en ik zou willen weten: waar in Nicaragua komt de gebruikte cacao vandaan? In mijn streven chocolade minder anoniem te maken, wil ik het eens over de traceerbaarheid van chocolade hebben. Chocolade is net zo veelzijdig is als koffie of thee, het doet ertoe waar het plantje staat, welk plantje het is en hoe je ermee omgaat. Chocolatiers, producenten en handelaars schieten echter vaak tekort in de informatieverstrekking over hun product. Gemiste marketingkansen zijn dat. Zeker in het hogere marktsegment doet dit de exclusiviteit van chocolade geen goed. Voorbeeld: de Lapa Lapa reep heet een Rugoso ...

Mijn moeder vertelde mij al: als je spruitjes wilt verkopen moet je een bord in de tuin zetten "Spruitjes te koop". Wie nu zijn chocolade aan de man wil brengen volgt nog steeds die tactiek alleen de techniek is wat uitgebreider geworden.  Tony's Chocolonely  weet hoe je met deze technieken om moet gaan. Er is geen andere zoetigheid of lekkernij te bedenken die zo de media bespeelt. Een boek uitgeven, bieden op een kolencentrale, ter discussie staan in Jinek, gecombineerd met een agressieve maar vrolijke marketing legt het deze firma geen windeieren. Ook in het buitenland valt dit op, voor wie een goed artikel over dit merk wil lezen, hier een link naar de  Financial Times . Marketing is het sleutelwoord dat thema van flink wat discussies en lezingen is tijdens het  Chocoa festival  ( 21/25 Feb. in Amsterdam). Ben benieuwd naar wat de "trends" zijn. Van retailers hoor ik dat de verpakking bepalend is voor welke reep goed loopt, en bij de inkoop is het vaak ee...