Gaat er een chocoladekloof ontstaan?

Voor mij liggen twee repen van het merk Argencove uit Nicaragua. Dit land kozen drie families om er hun grote droom, een agroforestry-cacaofarm, te vestigen. Hun thuisland Australië was daarvoor zeker niet geschikt. Maar hoe kan het, dat weldenkende mensen besluiten een cacao-farm te beginnen, terwijl het beroep cacaoboer in grote delen van de wereld gelijk staat aan armoede? 

De repen van Argencove, en daarmee de hele onderneming, zijn misschien wel een schoolvoorbeeld van wat ons in de cacaowereld te wachten staat.  

 

Ik ben een groot voorstander van dit soort groene initiatieven en kan me er een hele lijst aan pluspunten bij voorstellen. Tegelijkertijd gaan bij mij ook de alarm bellen rinkelen, want tegenover dit soort mooie, kleinschalige verhalen staan ook steeds meer grootschalige, kunstmatige ontwikkelingen met betrekking tot de cacaoproductie. Kan de scheiding tussen natuurlijk geproduceerde cacao en de laboratoriumcacao gezien worden als een voorbode voor wat ons in de levensmiddelen industrie te wachten staat? 

Eerst maar eens iets meer over deze prachtige repen. Drie families raken gefascineerd door de smaken van Zuid-Amerika. Zij onderzoeken allerlei opties en besluiten dan in Nicaragua een agroforestry-farm op te zetten. Dit alles gezond gefinancierd, met een bedrijfsplan en zich bewust richtend op de specialty-cacaomarkt en de bean-to-bar consumentenmarkt. Dit is een heel andere bedrijfsopzet dan hoe de gemidelde cacaoboer in West-Afrika met cacao zijn geld probeert te verdienen. 

Voor het voortbestaan van Argencove hoeft dan ook niet gevreesd te worden. Op een enkele natuurramp na zal hun omzet niet snel bedreigd worden. De nichemarkt van de bean-to-bar wereld wordt bevolkt door kapitaalkrachtige foodies, die elke prijsstijging accepteren zolang de kwaliteit blijft. Daarnaast zal deze nichemarkt een nieuw verkoopargument vinden in het feit dat het "natuurlijk geproduceerde cacao" betreft. Dit is, naar mijn mening, namelijk de nieuwe scheidslijn die we gaan zien in de chocolademarkt (en wellicht later ook in de vleesmarkt). Natuurlijk geproduceerde levensmiddelen zullen hun eigen marktaandeel veroveren, waarschijnlijk onder de welgestelden die zich daarmee weer afzetten tegen het klootjesvolk dat kunstmatig geproduceerd voedsel tot zich moet nemen. 

Dat uitgerekend cacao één van de eerste producten is waarbij we deze scheiding in de winkelschappen gaan zien heeft te maken met de kwetsbaarheid van de plant voor klimaatverandering, maar ook met het feit dat goedkope chocolade nooit de schande van kinderarbeid en slavernij heeft weten te elimineren.  

Degene die de prijs voor deze ontwikkelingen gaat betalen, is de arme cacaoboer in West-Afrika, wiens bestaanszekerheid door innovatie en rendement denken wordt weggevaagd.  

- Argencove, Cardemom & Orange, 70%. Prachtig, wat een hoogglansreep. Ik ruik het meteen, de kardemom is sterk aanwezig. De reep breekt met een lichte krak. Ook op mijn tong meldt de kardemom zich als eerste, maar je proeft dat de intensiteit ondersteund wordt door citrusfruit. Dat dit sinaasappel is, staat erop, maar proef je niet als dominante smaak. De cacao werkt er goed bij, alsof er behalve een snufje kaneel nog wat kruiden zijn toegevoegd, niet dominant, maar aanvullend. De nasmaak blijft lang overeind, maar het mondgevoel verandert helaas wel naar droog en net ietsje astringent.  

- Argencove, APOYO, 70%. De reep glimt me tegemoet. De geur is intensief zoet, met een randje scherpte erin, houtachtig scherp. De krak is elegant. Op mijn tong smelt deze reep heel vlot, maar de smaak komt wat traag op gang, ik proef pruimen en zoethout. Vrij snel smelt de reep weg. Er zit genoeg cacaoboter in deze reep, maar hij heeft toch een droog en wat poederachtig karakter. Eerlijk gezegd vind ik in de nasmaak de combinatie van het fris-zure fruit niet goed met de zoethoutsmaak combineren. Mij geeft deze reep een onaangename, ongebalanceerde nasmaak. 

Volgens mij wordt het tijd dat de Europese craft-chocolate-makers, er bij de Europese Unie op gaan aandringen dat producten gemaakt van alternatieve cacaosoorten duidelijk zichtbaar gelabeld worden, om zo het verschil met "echte" chocolade te onderstrepen.