Hoe maken we er chocolade van? of: Wat zegt chocolade over ons?

Aan de vooravond van Chocoa 2026 draai ik de vraag maar eens om. Ik ga niet iets zeggen wat over de chocolade die we eten, maar de vraag: wat zegt de chocolade die wij eten over ons? 
Op een enkele gezondheidsfreak na, eten we chocolade omdat we het lekker vinden. De meeste chocolade is extreem zoet, aangevuld met vet en van slechte kwaliteit. Wie niet onder een steen geleefd heeft weet ook van kinderarbeid, armoede en ontbossing. Toch staat chocolade voor luxe, verwennerij en een klein geluksmomentje of beloning voor jezelf. Hoe krijgen we de discrepantie tussen ons beeld van chocolade en de alom bekende realiteit, verwerk in ons brein. Kortom: hoe maken we er chocolade van?





Een stuk chocolade is niets anders dan cognitieve dissonantie in een mooie verpakking. We weten het allemaal, er worden kinderen uitgebuit en toch grijpen we als beloning voor ons zelf die chocoladereep bij het pompstation, want we hadden zo'n zware dag.  
In een markt waarin de lasten (productie, zuidelijk halfrond) zo ver verwijdert zijn dat deze niet merkbaar zijn voor degene die de lusten (vraag, noordelijk halfrond) ervaren, is de prijs een gevaarlijk instrument.
Groeide de cacaobomen werkelijk in Zwitserland of België dan waren kinderarbeid, armoede en ontbossing al lang uitgebannen. Maar omdat we de confrontatie met de misstanden kunnen reguleren, wegkijken, stappen we over onze bedenkingen heen op het moment dat we tot aanschaf over gaan. Ons brein schuift liever het reclameplaatje naar voren van een "maître chocolatier" die met liefde een paaseitje vult. Zo werkt cognitieve dissonantie en zo leven we nu al meer dan een halve eeuw met de houding van: ik weet dat het niet klopt, maar ik heb er nu even zin in.   
  
Ik vraag me af of er binnen afzienbare tijd verandering in onze omgang met cacao gaat komen. Ik ben benieuwd naar de ontwikkeling van cacaovervangers en wat de prijsstijgingen met de verkoopcijfers doen. 
Halfslachtig optimistisch ga ik dus morgen naar het onvolprezen CHOCOA. Daar komen deze thema's zeker aan de orde, maar of er werkelijk een systeemverandering gaat plaatsvinden en wie dan de lusten en de lasten draagt..? 
 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

EBTBCA de Europese Bean To Bar Chocolate Association

Afbeelding
Jawel het is zover: sinds 11 januari 2025 bestaat de European Bean To Bar Chocolate Association met als afkorting het slecht bekkende EBTBCA. Zo fris is dit initiatief dat de bijbehorende website:  beantobar-europe.com  nog under construction is . De koffie-, wijn-, bier- en whiskybranche zijn hun chocoladebroeders natuurlijk ver vooruit om maar niet te spreken van aandeelhouders, timmermannen of bakkers. De voordelen van het gezamenlijk je kennis, kunde en belangen zowel bij de consument als bij de wetgever voor het voetlicht brengen hebben al die beroepsverbanden al lang begrepen. Nu zijn eindelijk ook enkele Europese chocolademakers op dit idee gekomen.    Toch kleven er haken en ogen aan dit soort organisaties die ook wel bekend zijn onder de dubieuze naam:  lobbyclubs. De PressKit die ik toegestuurd kreeg geeft natuurlijk overtuigend klinkende argumenten: Europa is goed voor 35% van de productie van chocolade en bijna 50% van de consumptie. Daarin ligt dan...
Meer lezen

Heinde & Verre: prijzen pakken

Afbeelding
"Als je wint heb je vrienden, rijen dik, echte vrienden"... en dus moest ik deze week aansluiten in de rij bij Heinde & Verre  in Rotterdam. RTV Rijnmond was op bezoek, want ook zij wilden met deze internationale sterren spreken: winnaars van de "GOLDEN BEAN". Helaas voor mij kan ik de winnende reep, Pristine Nativo, Peru, Dark 71%, niet meer proeven: uitverkocht. Volgende keer beter opletten, want gelukkig komen er wel nieuwe! Een dure, maar logische consequentie van deze prijs winnen is dat nieuwe oogst door deze chocolademakers in z'n geheel is opgekocht. De prijs staat inmiddels midden op de werkbank in Rotterdam. Mijn bezoek aan Heinde & Verre was al een paar keer verschoven: "verhuizen", "druk, nieuw personeel" of "bestellingen afmaken", de mannen werken zich een slag in het rond.  Nu het dan eindelijk gelukt is een afspraak te maken zit Ewald ziek thuis, maar Jan Willem neemt alle tijd voor me.  Hij moet het allemaal ...
Meer lezen

De Haagsche Cacaofabriek

Afbeelding
"Den Haag is groot genoeg, er wonen hier een miljoen mensen in de omgeving." Op de vierde etage van een saai uitziend gebouw geniet Evert Schulten, de man achter De Haagsche Cacaofabriek  van het uitzicht over zijn stad. Zijn doel is niet drie reepjes naar New York en vier naar Yokohama te sturen, nee, zijn ambitie is om lekkere chocolade voor de mensen om hem heen te maken.  Wie met Evert praat raakt direct bedolven onder zijn enthousiasme. Herkenbaar is het verhaal over zijn achtergrond als chef, dat heeft hij gemeen met veel chocolademakers. De twijfel aan de zakken Callebaut sloeg ook bij hem toe en dan begint een reis zonder retourticket. De eerste professionele halte voor Evert was het merk Dusk chocolade, waar Chocoladeblog in maart 2021 over schreef. Maar nadat zijn zakenpartner daar uitstapte vond deze gepassioneerde chocolademaker zakelijk onderdak bij de Haagse koffiebranders  Brute Bonen . Beide bedrijven sluiten mooi op elkaar aan wat betreft hun zoektocht na...
Meer lezen