Heinde & Verre: prijzen pakken
"Als je wint heb je vrienden, rijen dik, echte vrienden"... en dus moest ik deze week aansluiten in de rij bij Heinde & Verre in Rotterdam. RTV Rijnmond was op bezoek, want ook zij wilden met deze internationale sterren spreken: winnaars van de "GOLDEN BEAN".
Mijn bezoek aan Heinde & Verre was al een paar keer verschoven: "verhuizen", "druk, nieuw personeel" of "bestellingen afmaken", de mannen werken zich een slag in het rond.
Nu het dan eindelijk gelukt is een afspraak te maken zit Ewald ziek thuis, maar Jan Willem neemt alle tijd voor me. Hij moet het allemaal zelf ook nog wat laten bezinken en zijn verzuchting: "Het is me het jaartje wel geweest" verbaast me dan ook niet.
Medailles: brons, zilver en goud hebben ze genoeg, maar ja, daarvan worden er dan ook jaarlijks tientallen uitgereikt. "Het was wel een van onze doelen, toen we begonnen, om prijzen te winnen", een doelgerichtheid die ik wel bewonder. Maar een "Golden Bean", daarvan is er per jaar slechts één beschikbaar voor chocolade en één voor bonbons. En als de jury het niet eens wordt is er geen, wat de afgelopen jaren ook een paar maal is gebeurd. Kijk, dat is een prijs waar je vrienden mee maakt.
Maar golden bean of niet er zijn altijd plannen. Jan Willem schetst de situatie van hun bedrijf nu als te groot voor een kleine maker, 13 ton is niet niks, maar weer te klein voor de grote, die 100 ton of meer doen. Ze hebben nu het productieproces geoptimaliseerd en personeel aangenomen. Het opleiden neemt nog wel wat tijd in beslag, maar dan zullen er toch investeringen moeten volgen. "We bevinden ons in een soort niemandsland" zegt Jan Willem.
Zoals bij elke chocolademaker zitten er maxima op de capaciteiten van de machines. Hun grinderpark is een allegaartje van merken: Allure, Kadzama (Russisch en nu niet leverbaar) en Herufek (Tsjechisch). Deze laatste gebruiken ze het liefst voor repen met smaakjes (bijvoorbeeld hun speculaasreep), omdat de ingebouwde takel het makkelijk maakt om deze machine schoon te maken. Al met al staan er vijf machines te draaien en Jan Willem vertelt vol trots dat ze nu zes dagen in de week werken om aan de vraag te kunnen voldoen. "We exporteren naar zeventien landen".
Verder stoppen deze mannen veel tijd in hun drinkchocolade. Ewald en Jan Willem merken dat hun vijfkilo emmers drinkchocolade goed aankomen bij de hippe koffiezaak met barista's en bij restaurants. "Er moet dan wel een belevenis van gemaakt worden" wat wil zeggen: aangekleed serveren of met iets erbij. Voor Jan Willem het liefst een droog stukje pastry als contrast met de chocolade. Hij klinkt licht geërgerd wanneer hij vertelt over bestellingen waar gesproken wordt over: "Oh ja, er moet nog chocomelk voor de kinderen bij." Voor Heinde & Verre is drinkchocolade een serieuze zaak en ik ben het helemaal met ze eens.
Dan komt ons gesprek op de groei mogelijkheden voor specialty producten en waarom chocolade achterloopt wat marktaandeel betreft in vergelijking met wijn, koffie en bier. Volgens Jan Willem is ongeveer 20 tot misschien 25% van de klanten bereid meer te betalen voor betere smaak. Dat chocolade achterblijft ligt gedeeltelijk aan het imago van snoepgoed voor kinderen, dat een chocoladereep heel bewust heeft gekregen door de marketing van de grote industrie. Daar iets aan veranderen lijkt me moeilijk en een langdurig proces.
We snoepen tussendoor van allerlei repen, maar voor thuis krijg ik twee repen mee. Beide repen zijn gemaakt van dezelfde cacao, een Forastero/ Trinitario hybride soort, afkomstig van het Ebier South Cokran coöperatief uit West Papua, Indonesië.
- Heinde & Verre, Mellow & Wild Papua, Milk 55%. De geur van deze reep begint met een rijk melkaroma en karamel, maar dan heb ik plots de vreemde gewaarwording van een lichter aroma en krijg ik een beeld van donkerblauwe viooltjes voormijn ogen. De reep voelt vol vet aan, de achterkant is wel wat hobbelig met wat kleine luchtblaasjes. De krak is als een kanonskogel zo strak en sterk. De kleur is wel wat ik van een melkreep verwacht. Opa mijn tong:...oh la la, dat is smelten van de bovenste plank. Wat ik vreemd genoeg eerst proef is een licht fruitig zuur, meestal komen dit soort smaken pas later los. Pas na enkele seconden komt de rijke karamelsmaak, het kernstuk van deze reep, op gang. Met wat meer aandacht vind ik in deze kern ook nog een kruidige smaak. Uiteindelijk lost de smaak weer op in een frisse maar zoete mandarijntjessmaak. De nasmaak is heel mild, er komen geen verrassingen meer. Pure verwennerij.
- Heinde & Verre, Pure & Wild Papua, Dark 71%. Mijn eerste geurindruk van deze reep is hout en drop. Ook deze reep voelt wat vettig aan en heeft nog meer dan de vorige een hobbelige achterkant met luchtbelletjes. De kleur is prachtig, de krak helder. Dan moet ik even de tijd nemen om me te oriënteren op de smaak. Er zit van alles en nog wat in de smaak. Ik proef een frisse fruitsmaak, best sterk en langaanhoudend. Ik proef als een soort komen en gaan een drop/zoethoutsmaak en dan kom ik nog een notensmaak tegen. Maar de fruitsmaak blijft overal doorheen komen en blijft ook als de nasmaak achter op mijn tong hangen, al is de nasmaak niet extreem lang. Dit is in zijn complexiteit een reep waar ik als chocoholic op aan sla.
Dank Jan Willem voor de hartelijke ontvangst.
Reacties
Een reactie posten