Posts

Waar Abraham de mosterd haalt.

Afbeelding
Wie met de Goedheiligman en kerst voor de deur op zoek is naar een leuk cadeau kan overal terecht, want of het nu tussen de parfums en stropdassen bij Hudson's Bay, bij de plaatselijke Spar of bij de wereldwinkel is, werkelijk overal ligt chocolade. Wie echter goede chocolade cadeau wil doen moet zoeken. Het aantal chocoladespeciaalzaken is beperkt. Als speciaalzaak zou ik een assortiment van minstens 15 verschillende merken als ondergrens willen stellen en zulke winkels zijn zeldzaam. Veel vaker zie je een paar mooie repen als bijproduct bij chocolatiers, koffiespecialisten of delicatessenwinkels. Maar waar je ook die goede reep vindt, achter de detaillisten staan slechts een paar importeurs, die Nederland van bijzondere chocolades voorzien. Voor zover ik weet zijn het  el Sauco  (opgericht 2007),  The High Five Company  (2014) en  ClearChox  (2014) die Nederland van kwaliteitschocolade voorzien. Het is dus een jonge bedrijfstak, wat zowel de...

Je geld of je chocolade!

Afbeelding
De afgelopen maanden heb ik met verschillende makers gesproken en daarbij kwam steeds weer de Porcelana-cacao ter sprake. De vraag waar zij hun bonen vandaan halen houdt mij bezig, want Porcelana is een zeer zeldzame cacaosoort, waar een chocoholic voor omrijdt en die maar in één enkel gebied voorkomt. En dit gebied ligt in Venezuela. Je kunt dagelijks berichten lezen over de problemen in dit land en die treffen natuurlijk ook de cacaoproductie. Omdat de productie van Porcelana sowieso niet groot is (slechts enkele tonnen) daalt de beschikbaarheid schrikbarend als die gecombineerd wordt met transport- en exportproblemen. Navraag bij een gespecialiseerde cacaohandelaar (die verder anoniem wilde blijven) bevestigde mijn vermoedens. Zowel levering als kwaliteit staat onder druk. Deze handelaar laat nu de export naar Europa over aan de Venezolanen zelf en gaat pas tot koop over als de waar in Europa is aangekomen en er een kwaliteitscontrole heeft plaatsgevonden. Deze handelswijze...

100% overtuigend?

Afbeelding
Waarom zou je een 100% reep willen maken? Je moet erin geloven. Wie niet gelooft in zijn basisproduct haalt het niet in z'n hoofd er een 100% reep van te maken. Ik wil niet gaan filosoferen over het verschil tussen geloof en overtuiging, maar een 100% reep moet overtuigen. Wie wel eens langs gaat bij chocolademakers weet dat er bij elke productiefase meermaals geproefd kan worden. Wanneer je dan als maker besluit dat er niets toegevoegd hoeft te worden en je jezelf een soort van ultieme zelfbeperking oplegt, kan dit alleen vanuit een innerlijke overtuiging gebeuren. Maar de maker moet mij dit kunnen laten proeven. Waarom heeft hij besloten geen suiker of andere zoetstoffen te gebruiken en waarom is een beetje melkpoeder achterwege gebleven? Meer nog dan bij elke andere reep stelt de proever van een 100% reep zich op als een zoekende die bekeerd wil worden. Het pure spul waarbij er nog geen water in de wijn is gedaan moet hem als enige ware reep verschijnen. Ik ga dus maar een...

Het oog eet mee of uiterlijk vertoon

Afbeelding
In tegenstelling tot bij komkommers is bij chocolade een verpakking noodzakelijk. Je wilt geen vieze vingers krijgen en chocolade kan ongewenste aroma's uit de omgeving overnemen, dus een goede verpakking is nodig. Het traditionele aluminium met een papieren wikkel eromheen is prima tegen die vieze vingers, maar tegen ongewenste aroma's biedt het weinig bescherming. Bij veel merken zie je nu gesealde verpakkingen van zowel plastic als alu verschijnen. Voor het behoud van het eigen aroma een prima ontwikkeling, milieutechnisch wellicht minder positief. Verpakkingen worden in de chocowereld door verschillende groepen verschillend gewaardeerd. Daarom ben ik maar eens in gesprek gegaan met winkeliers, makers en groothandel over het thema verpakkingen. Het belang van een goeie verpakking ontkent niemand, maar wat is goed en voor wie? Laat ik bij mezelf als consument beginnen. De consumentenblik zou je kunnen onderverdelen in doorsnee chocolade-eter en de chocoholic. Ik val in ...

Kardemom uit Bonn

Afbeelding
Het is zo'n romantisch ideaalbeeld: een chocolademaker die in een klein winkeltje, toevallig bij jou om de hoek met zijn eigen handen toegewijd werkt aan het maken van de mooiste repen denkbaar. Met verbazing heb ik zo'n winkeltje gevonden. Niet bij mij om de hoek maar in Bonn. Het heet:  Georgia Ramon . Een van mijn trouwe lezers vroeg of ik zin had om mee te gaan (nogmaals dank Maria). En zo was ik dit weekend in Bonn op bezoek bij Georg Bernardini. Het verbaasde me te zien dat in zo'n kleine ruimte, met zo'n klein team (slechts vier mensen), zulke hoeveelheden chocolade handmatig gemaakt kunnen worden. En als verrassing bleek er een uitgebreid assortiment bonbons en zelfs zelfgemaakte taarten te zijn, terwijl wij chocoholics slechts de repen kennen. Deze lekkernijen kun je in het kleine cafégedeelte genieten met daarbij heerlijke soorten chocolademelk gemaakt van verschillende repen. Dat wil dus zeggen: van verschillende cacaosoorten en OOOH daar hou ik zo van. V...

Eiland chocolade

Afbeelding
Ben ik op een eiland dan zijn mijn zorgen op het vasteland. Zo zou ik mijn eilandgevoel willen samenvatten. Alhoewel, dit werkt eigenlijk alleen op kleine eilanden, zeg maar de wadden, en veel minder op grotere eilanden als Groot-Brittanië. Ik heb voor deze week 3 repen van merken uit Engeland. Naast Amerika is Groot-Brittanië een belangrijk land voor wat betreft de craft chocolate makers, al vergeten wij op het continent natuurlijk niet Frankrijks bijdragen aan het origin chocolade bewustzijn. Wie het nu over Groot Brittanië en exportproducten heeft komt niet om die Brexit heen. Al valt er op dit moment niks zinnigs over te zeggen, persoonlijk vind ik de Brexit van weinig toekomstgericht denken getuigen. Maar dan bedenk ik dat het ze maar met moeite lukt vreedzaam in een Verenigd Koninkrijk te wonen. Een verenigd Europa is blijkbaar een brug te ver. Wat betreft Brexit en de grote chocolademerken maak ik me geen zorgen. Zij hebben hele exportafdelingen die de daarbij behorende bure...

Choco-praat: Heinde & Verre of geloof in eigen kunnen

Afbeelding
"Ik wil niet lyrisch worden, maar ja die smaak hè". Twee mannen in Rotterdam zitten aan hun heerlijk rommelige bureaus. Overtuigd van hun kunnen en de smaak, zien ze de introductie van hun merk vol spanning tegemoet en vertellen daar met smaak over. Deze mannen zijn gedreven en pakken het professioneel aan. "We zijn natuurlijk wel echte ondernemers." Na vier jaar komen ze nu op de markt "want ja, de smaak moet wel eerst kloppen". Ze nemen de tijd voor hun chocolade, zes maanden rijpen, "om de sma..." Bij  Heinde & Verre , het merk van Ewald Rietberg en Jan-Willem Jekel, gaat het om de smaak. Ooit werkten zij samen bij de KPN, maar nu zijn ze trotse chocoladefabrikanten. Het was werkelijk een feest om bij deze heren in de Rotterdamse Agniesebuurt langs te gaan, waar ze een etage delen met andere food-startups. Elkaar aanvullend en overlappend vliegt het gesprek alle kanten op met thema's als roostertijden en temperaturen, mondgev...