Posts

Choco-tourist: München

Afbeelding
Deze week had ik een vrije dag in centrum München en al was het tropisch heet, ik ben toch op zoek gegaan naar chocolade. Deze stad barst van de chocolatiers. De filialen van Lindt of Godiva heb ik maar links laten liggen want die vind je overal. Met wat Google aan informatie bood ben ik door Münchens "altstadt" gelopen met als tactiek me niet meteen als blogger voor te stellen, maar te kijken wat ik als consument aan informatie kan krijgen.
Zelf geloof ik erg in de macht van de consument die vragen stelt en zijn wensen kenbaar maakt. Met vakmanschap en productkennis de wensen van je klant kunnen vervullen verwacht ik van een speciaalzaak. Kom daar maar eens om in München.

Als eerste was ik bij Schoko.laden Stancsics, een chique chocolatière die zich het liefst in een stilzwijgen hulde bij elke vraag die ik haar stelde. Pas nadat ik vertelde over mijn chocoladeblog kwam er een antwoord: ik moest vooral maar een afspraak maken, voor een volgende keer, want ze had nu geen tijd.

Zoetigheid

Afbeelding
Suiker is het thema van deze week. Bij Chocolatl heb ik chocoladepulpsuiker geproefd en dat bracht mij ertoe eens goed naar de zoetstoffen te kijken, want alles wat mijn chocoladebeleving beïnvloedt heeft mijn interesse.

Zo zit ik dus nu met drie lepels suiker, gewone witte kristalsuiker, biologische rietsuiker en kokosbloesemsuiker (ook bio) voor me.
Nu ik bewust kristalsuiker proef valt mij op hoe intensief zoet dit goedje is. Wanneer ik het iets langer op mijn tong houd is de indruk bitter, maar dit verdwijnt meteen bij het doorslikken. Rietsuiker geeft direct al een andere indruk, want bij deze suikersoort krijg ik meteen wat karamelligs in mijn neus. Bij het proeven komt deze smaak sterk naar voren, samen met wat sinaasappelherinneringen. Het kan niet anders dan dat deze suiker vanaf een bepaald percentage invloed op de smaak van een reep heeft. Dan stop ik mijn neus in de kokosbloesemsuikerpot en krijg direct een flashback van hoe mijn moeder zich een kopje oploskoffie maakte. P…

500 % chocolade

Afbeelding
Ik wil het de komende tijd gaan hebben over die andere grondstof die wij, chocoholics, tot ons nemen, maar die we min of meer voor lief nemen. De suiker, of beter gezegd, dat wat ter zoeting gebruikt is.
Bij de wat krachtigere cacaopercentages had ik altijd het idee dat die paar procent niet zoveel invloed op de smaak konden hebben, en suiker smaakt naar suiker niet waar? Na het proeven van verschillende soorten suikers ben ik daar toch anders over gaan denken. Er is echter één categorie repen die geen zoetigheid kan bevatten: de honderd procent cacao repen, oftewel chocolade als groente.

Mijn chocoholic-hartje sloeg spontaan sneller toen ik van Zotter de Labooko 100% Peru en 100% Ecuador kreeg (dankjewel Valerie). Zotter doet altijd twee reepjes in een verpakking, maar om van hetzelfde percentage verschillende origines bijeen te brengen leek mij een slimme zet. Toen ik daarna bij Chocolátl kwam bleek Amaro Chocolate hetzelfde idee te hebben gehad. In hun verpakking zijn zelfs drie la…

Zout op mijn chocolade

Afbeelding
Naar mijn mening gaan warm weer en chocolade prima samen, bijvoorbeeld chocolade gecombineerd met zout is voor mij een echte zomerklassieker.
Met de repen van deze week in gedachte moet ik denken aan Gandhi die met zijn protestmars naar de kust het zoutmonopolie van de Britten ten val wist te brengen. Ik vraag me af wat voor een soort actie er nodig zou zijn om de cacaomarkt open te breken. Net voor dit weekend heeft onze minister haar beleidsnota "investeren in perspectief" gepresenteerd. Geheel in de Hollandse traditie van de koopman/dominee gaat bij ons handel als ontwikkelingshulp door het leven. Op het Chocoa Festival vielen de woorden toegang tot de markt minstens elk uur. Praten over Fairtrade blijft een vorm van neokolonialisme zolang er geen gelijk speelveld is. Zowel voor de grondstof als voor producten is dat er op dit moment zeker niet. Ik hoop dat de minister zich vooral op eerlijke regelgeving concentreert en subsidies aan het bedrijfsleven spaarzaam toepast.

Re…

Waar krijg je een goeie kop?

Afbeelding
Chocolademelk blijft voor mij een doorlopende queeste. Hoezeer ik ook van een reep kan genieten, de oorsprong van het chocoladegebruik is toch in vloeibare vorm. En voor mij is een goeie kop chocolademelk nog altijd een traktatie.
In de loop der tijd is mijn lievelingsdrank verworden van een elitair luxeproduct met bijbehorend servies tot een kinderzoethoudertje in van die gele pakken.
De afgelopen week heb ik chocolademelk gedronken bij Chocolatl in Amsterdam, bij Coffee Corazon in Amersfoort en bij de Coffee Company op het Waterlooplein in Amsterdam.
Bij Chocolatl en Corazon kon ik kiezen uit drie soorten. Hier krijg je pastilles die in de melk oplossen. Bij Chocolatl kon ik me niet inhouden, heb ze allemaal getest. Vooral de cacao uit Venezuela van het merk El Rey vond ik heerlijk als chocolademelk. Behalve een volle cacaosmaak was er ook een tweede laag aan fruit die zich bij elke slok versterkte. De verhalen en uitleg die je er hier gratis bij krijgt zijn onbetaalbaar. De gekaram…

WCC 2018, vanille en wat ik zoal heb liggen

Afbeelding
Ik zoek verband in toevalligheden.
Terwijl ik de slotverklaring van het WCC (World Cacao Conference) 2018 lees, met wederom mooie toezeggingen waaraan volgens mij niemand meer waarde hecht, moet ik denken aan wat ik las over de vanilleprijs. Door slechtere oogsten de afgelopen jaren en de onrust in Madagascar kost vanille nu 500 euro per kilo en is daarmee duurder dan zilver.
Op het WCC stelt Dr J.M. Anga (direction ICCO) de vraag: waarom zijn vier Afrikaanse landen, die samen 73% van de cacaohandel vertegenwoordigen niet in staat de marktprijs te beïnvloeden? Bij vanille zijn we wereldwijd van één land afhankelijk, bij cacao van vier landen. Het ene product is bijna niet meer te betalen maar kunstmatig vervangbaar. Het andere kan niet kunstmatig worden vervangen maar is spotgoedkoop. Ik hoop dat mijn lezers hier zelf verder over nadenken, want iets klopt er niet.
Ik ga ondertussen proeven wat ik in de kast heb liggen.


Het is een allegaartje geworden van repen die ik tegenkwam of kree…

Het is bar en boos.

Afbeelding
Afgelopen week verscheen de nieuwe CocoaBarometer. Dit tweejaarlijkse verslag over de cacaomarkt werpt wederom geen positief beeld op de oorsprong van mijn zo geliefde snoepgoed. Chocolade eten wordt haast als "guilty pleasure" weggezet.

Rainforest Alliance is al in 1986 opgericht, Max Havelaar in 1988 en in 2002 volgde UTZ. Ondanks het vele goede werk dat deze organisaties hebben verzet, is het nog steeds bar en boos gesteld met de cacaohandel. Ik zou er haast moedeloos van worden. Je probeert door het kopen van gecertificeerde chocolade je steentje bij te dragen aan een eerlijkere wereld en dan lees je dat zowel armoede, kinderarbeid (2,2 miljoen), als ontbossing zijn toegenomen.
Lees die barometer en vertel me dan nog maar eens hoe duur voor jou een reep mag zijn. Chocolade kan niet goedkoop zijn. Het is een van de meest arbeidsintensieve producten die we hebben en we nemen het gewoon voor lief dat van rijstwafel tot milkshake, van koekje tot nougat er overal wel een choc…